Inhoudsopgave:
1.
Het onderwerp Blz. 2
2.
Colon Hydro therapie Blz. 3
3.
De behandeling Blz. 4
4.
Moeheid door een slechte conditie van de darm Blz. 6
- Prikkelbaardarmsyndroom (IBS)
- Candida
- Parasieten
5. De rol van de lever Blz. 13
6.
De orthomoleculaire behandeling Blz. 15
-
Voedingspatroon
- Receptuur
7.
Slotwoord Blz. 22
- 1. Het onderwerp -
Sinds medio 2005 heb ik samen met mijn vriendin een praktijk
voor Colon Hydro therapie of te wel darmreiniging. Eerder
dat jaar ben ik geslaagd voor de cursus “De Orthomoleculair
voedingsleer” van het Ortho Institute. Dit is natuurlijk een
heel goede combinatie, omdat het grootste deel van de
klachten bij onze cliënten ontstaat door een verkeerd
voedingspatroon. Van cliënten kregen wij vaak de vraag of de
behandeling vergoed werd door de zorgverzekeraar. Van
hieruit ben ik gaan studeren voor de medische basiskennis en
hierop volgend de “Integrale opleiding voor de
Orthomoleculaire geneeskunde” van het SOE (Stichting voor
Orthomoleculaire educatie. Een exameneis voor deze laatste
opleiding is dat er een scriptie geschreven moet worden, ik
vond het een goed idee om één van de problemen naar voren te
halen die wij tegen komen in onze praktijk.
Wat
ik tegenkwam is dat veel cliënten last hadden van moeheid
direct al na de eerste behandeling. Niet per direct,
integendeel zelfs, vele cliënten voelden een hele
opluchting. Net alsof er een hele last van hun afviel. Dat
bleek ook wel, als je ook ziet wat er bij sommige mensen uit
die darm komt! De moeheid openbaarde zich wat later op de
dag. Het gelukkige was wel, dat dit reguleerde na een aantal
dagen na de behandeling en bij sommigen duurde het wat
langer. Bij de eerste paar cliënten dacht ik: "wat gek, toen
ik zelf de behandeling had ondergaan had ik geen last van
deze moeheid". Mijn vriendin ook niet. Ik dacht toen, dat
zal wel per persoon verschillend zijn. En ja hoor, daar op
volgde er anderen die ook direct die opluchting ervaarden en
zich met de dag beter voelden. Die mensen kwamen binnen met
enorme klachten, zoals moeheid, slecht slapen, geen
dagelijkse stoelgang, opgezette buik, etc. Vaak door de
huisarts doorverwezen voor een darmonderzoek (endoscopie) in
het ziekenhuis en uiteindelijk naar huis gestuurd met de
bevinding:‘u heeft een spastische darm’ of ‘we hebben niets
gevonden’ en uiteindelijk als antwoord kregen: ‘Helaas we
kunnen niets voor u doen’.
Die
mensen konden ons wel zoenen na hun gehele behandeling, zo
gelukkig waren zij. Tot op de dag van vandaag voelen zij
zich goed. Dus heel gek, ik dacht waarom worden die mensen
dan niet moe?
Dit
bleef mij natuurlijk wel bezig houden, dus ik adviseerde
deze groep cliënten een multi vitaminen/mineralen preparaat
en probiotica te gebruiken. Bij sommigen werkte dit goed en
bij anderen niet. Ik was niet tevreden en er moest dus nog
wel meer aan de hand zijn. De lever moest het dan zijn.
Eigenlijk heel logisch, want alles wat los komt in de darm
wordt ook weer opgenomen via de darmwand, wat vervolgens via
tal van bloedvaatjes via de poortader uiteindelijk terecht
komt in de lever. Die het vervolgens weer gaat sorteren wat
goed is en wat slecht is. De lever raakt dan overbelast en
gooit overtollige toxinen eruit, die zich dan ergens anders
in het lichaam kunnen gaan opstapelen.
Vervolgens ben ik gaan bellen met een kennis van mij, die
ook werkt als Orthomoleculair therapeut. Ik vroeg hem of hij
een goed product wist dat de lever stimuleert in zijn werk,
namelijk: ontgifting. Silymarine bleek een stofje te zijn
dat hierbij goed werkt. Hij vertelde over het product
“Hepanorm” van het merk AOV, waar dat stofje in verwerkt
zit. Dus ik adviseerde dit weer aan onze cliënten en dan
vaak bovenop de andere supplementen die ik al eerder noemde.
Ook dit werkte nog beter, bij sommige cliënten kwamen zelfs
galstenen los. Dus we waren op de goede weg, maar nog was ik
niet helemaal tevreden.
Tijdens de opleiding van het SOE sprak er een docent,
namelijk Dr. Titi Koolsbergen. Ik was erg geïntrigeerd door
haar verhaal. In haar verhaal had zij het over het “Leaky
gut syndrome”, een lekkende darm. Door een vervuilde darm
en/of het aanwezig zijn van micro-organismen kan het
slijmvlies van de darmwand zodanig beschadigd zijn dat er
minuscule gaatjes ontstaan in die darmwand, waardoor
micro-organismen en onverteerde voedselresten buiten de darm
kunnen treden. Dit kan op zijn beurt een cascade van vrije
radicalen- en allergische reacties oproepen. Het
immuunsysteem zal worden aangesproken en zal alles in het
werk stellen om deze reacties te bestrijden, maar
uiteindelijk zal het immuunsysteem toch uitgeput raken. In
de verdere hoofdstukken zal ik uitleggen waardoor dit komt
en hoe dit te behandelen is.
- 2. Colon Hydro therapie -
Detoxificatie (ontgifting) vindt plaats in gespecialiseerde
organen, zoals lever, nieren, huid, longen, maar ook in
slijmvliescellen. Cellen van deze organen hebben zich op één
of andere manier aangepast aan deze functie. Maar in feite
hebben alle cellen het vermogen om bepaalde (afval)stoffen
de cel uit te werken.
Heel
belangrijk is dat deze organen optimaal werken, indien dit
niet het geval is kunnen toxines zich vrij door het lichaam
bewegen. Ook kunnen deze zich gaan opstapelen op plaatsen
waar er eigenlijk geen plaats voor is en hier
ontstekingsreacties kunnen gaan veroorzaken. Het lichaam zal
toch proberen zo min mogelijk last te hebben van deze
gifstoffen en zich in allerlei bochten gaan wringen om dit
voor elkaar te krijgen. Dit betekent wel dat het
immuunsysteem enorm hard moet werken en op de lange termijn
uitgeput zal raken. Dit zal ten kost gaan van het optimaal
functioneren van het lichaam. Symptomen die zich dan kunnen
voordoen zijn vooral moeheid/geen energie, door het hoge
energieverbruik van het immuunsysteem, maar ook pijnlijke
gewrichten kunnen voorkomen, omdat hier toxines zich
opstapelen , spastische darm, opgeblazen gevoel in de buik,
constipatie, harde ontlasting, konijnenkeutels, diarree of
reizigersdiarree, niet kunnen afvallen en toch diëten
volgen, eczeem en nog vele andere klachten kunnen zich
voordoen.
U
kunt zich wellicht voorstellen dat de kwaliteit van leven
door deze omstandigheden drastisch zal verminderen.
Bij
sommige mensen is deze detoxificatie ontregeld, met alle
gevolgen van dien. Dit probleem doet zich niet meteen voor,
maar is een slepend proces dat steeds erger wordt en soms
jaren duurt voordat er zichtbare of voelbare problemen zijn.
Dit hele proces begint meestal met allerlei vage klachten.
Die kunnen verschillende oorzaken hebben, de oorzaken die
wij in onze praktijk tegen komen zijn vooral gerelateerd aan
een slecht voedingspatroon en/of medicijngebruik. Mijn
mening (welke gedeeld wordt door vele andere) is dat dit
hele proces begint in de darm. Deze staat immers in contact
met de buitenwereld, hier komen deze toxines het eerst het
lichaam binnen, maar worden hier ook gevormd!
Belangrijk is dus dat deze toxines worden verwijderd uit het
lichaam. Beter is natuurlijk dat je gewoon voorkomt, dat
toxines überhaupt overmatig het lichaam in komen. Voor velen
is dit een hele opgave, wat alleen maar wordt bemoeilijkt
door ons westerse voedingspatroon en onze manier van
landbouw.
Nu
komen we dus weer terug op het verwijderen van de toxines.
Hier zijn vele methoden voor. De commercie springt hier
geweldig op in met allerlei producten die de ontgifting een
handje kunnen helpen en zorgen voor een betere stoelgang.
Ongetwijfeld zullen hier producten tussen zitten die erg
goed werken, maar mijn ervaring is dat wanneer eenmaal de
vage klachten zich openbaren, dat er een meer drastische
manier van detoxificatie nodig is. En dan doel ik dus op
Colon Hydro therapie begeleid door orthomoleculaire
therapie.
- 3. De behandeling –
Wat
is Colon Hydro therapie eigenlijk? Je zou het kunnen zien
als een klysma,
alleen het maakt de dikke darm vele malen schoner. Bij een
klysma wordt
vaak alleen het laatste deel van de dikke darm (Descending
colon)
schoongemaakt. Bij Colon Hydro therapie wordt de gehele
dikke darm
schoongemaakt en heel soms de dunne darm, maar daar zal ik
later op
terug komen. Colon Hydrotherapie is een hele ontspannen
behandeling,
aangenaam en effectief, waarbij men de aangekoekte darmwand
reinigt.
Voor
de behandeling lig je op een massagetafel, waarbij je op de
zij gaat liggen. Vervolgens wordt er voorzichtig een kleine
canule in je anus gebracht tot aan het rectum. Dit is niet
vervelend en doet geen pijn; je kunt alleen wat lichte druk
voelen, meer niet (alsof je naar het toilet moet). Na het
inbrengen van de canule gaat de cliënt weer op zijn rug
liggen. Belangrijk is om te ontspannen, niet te persen en
doormiddel van een kalmerend gesprek rustig los te laten. Je
merkt ook heel goed dat de eerste keer de cliënt erg
zenuwachtig is omdat hij/zij niet weet wat erop hen/haar
afkomt, de hersenen spelen een enorme rol bij het loslaten.
Vandaar dat hierop wordt ingespeeld en zo vertrouwen wordt
gewonnen. Men ziet meteen resultaat. Gedurende de gehele
behandeling ligt men onder een dekentje en wordt er gebruik
gemaakt van zachte achtergrondmuziek.
De
voordelen zijn het waard en het gaat allemaal op een
menselijke manier, er komen geen geurtjes vrij en alles is
steriel.
Je
onderbuik wordt gemasseerd om de beweging van opgesloten
hoeveelheden gas en afval te stimuleren. Je kunt meestal
zelf zien wat eruit komt door middel van een kijkglas. (Voor
veel mensen kan dat psychologisch gezien, goed zijn.)
Het
is dan ook heel normaal dat je stukken broccoli of andere
voedselstukken door de buis de darm uit ziet komen,
duidelijk onvoldoende gekauwd.
Onthoud dat de darmen geen tanden hebben!
Met
ons systeem laten we gefilterd water op lichaamstemperatuur
onder een lichte waarneembare druk, in en uit de dikke darm
stromen . Bij het aflopen van het water wordt op de eerste
plaats de in de darm aanwezige faeces afgevoerd en in een
verdere fase worden ook de korsten en de brokken die zich
met de jaren hebben vastgezet losgeweekt en weggespoeld.
Hierdoor worden er een jarenlange opbouw van slijm, gas,
onverteerd voedsel, verontreinigers, medicijnen en
gifstoffen verwijderd. Zelfs een sterk vervuilde colon die
met geen enkel middel nog te reinigen is, kan op deze manier
gereinigd worden.
Wil
je enig resultaat behalen, zijn er zeker drie behandelingen
nodig, van +/- 45 minuten. Bij de eerste behandeling wordt
het laatste deel van de dikke darm schoongemaakt, de
Descending colon, bij de tweede behandeling wordt het
dwarsverlopende deel schoongemaakt, de Transverse colon, en
bij de derde behandeling wordt het eerste deel van dikke
darm schoongemaakt, de Ascending colon. Het is niet mogelijk
om alles achtereenvolgens te doen, dit zou te vermoeiend
zijn voor zowel de cliënt als de behandelaar. Bij de eerste
behandeling wordt er een anamnese gedaan om verdere
problemen op te sporen en een beeld te krijgen waar het
probleem vandaan komt. Na de laatste behandeling krijgt men
een voedingsadvies om de darmflora in goede conditie te
houden.
Maar
wat gebeurt er nou precies met deze behandeling? Gedurende
de behandeling vullen we de dikke darm met 15 tot 20 liter
warm gefilterd water van zo’n 37 tot 40 graden, met twee
doelen:
-
Opruimen van de
opgepropte inhoud van de 2 meter lange dikke darm, zodat
het poortaderbloed er geen gifstoffen meer aan kan
onttrekken en de lever sterk ontlast wordt;
-
Gedurende +/-
45 minuten de dikke darm spoelen met dit zuivere water.
Het
zuivere water wordt gretig in het bloed van de dikke darm
opgenomen. Hierdoor wordt het poortaderbloed aangevuld en
verdund met ongeveer 1 tot 1,5 liter. In plaats van door
giftig poortaderbloed overstroomd te worden, komt er nu
praktisch zuiver water als poortaderbloed naar de lever die
er grondig door gewassen wordt en het dan nog zuiver en wel
(want het wordt door niets verontreinigd) doorstuurt naar de
grote circulatie. Deze krijgt nu haar deel van de grote
schoonmaak. Hij heeft dan hetzelfde gewicht aan ontlasting
verloren als hij aan water in de dikke darm heeft opgenomen,
en dat zuiver en wel door de lever wordt doorgezonden naar
de grote circulatie, zodat ook één voor één de andere
organen gespoeld worden met het zuivere water en ontdaan
worden van hun gifstoffen. Dit water wordt binnen ongeveer
12 uren na de spoeling als grote plassen waterheldere urine
door de nieren uitgescheiden. Dit betekent een flinke
zuivering van de 5 liter bloed van de grote circulatie,
waardoor nu de andere uitscheidingsorganen tijdelijk niet
nodig zijn.
Heel
belangrijk en wat vaak niet gedaan wordt is het herstellen
van de darmflora direct na de spoeling, je haalt immers de
slechte bacteriën eruit, maar ook de goede! Je kunt bijna
stellen dat er sprake is van een steriele darm. Het is
daarom ook van belang om aan het einde van iedere
behandeling een spoeling te doen met probiotica. Een gezonde
darmflora helpt bij de vertering van voedsel (belangrijk
voor een betere opname van voedingsstoffen), maakt bepaalde
vitamines aan (helpt dus tekorten te voorkomen), versterkt
de afweer, helpt bij de adsorptie van mineralen en
sporenelementen en maakt de darminhoud wat zuurder. Dit
betekent dus een verlaging van de PH-waarde. Pathogene
bacteriën groeien slecht bij deze lage PH en leiden onder
het feit dat de groei van de probiotica al veel bouwstoffen
voor groei zoals vitaminen, mineralen, aminozuren, vetzuren
heeft verbruikt.
Op
de website van Internationale Colon Association, staat dat
Colon Hydro therapie heilzaam is bij gewichtsverlies,
verstopping, aambeien, spastische darm, schimmelinfecties,
diarree en andere aandoeningen. Nu, na inmiddels twee jaar
een praktijk te voeren samen met mijn vriendin, kan ik dit
beamen.
De behandeling resulteert vaak in
verhoogde energie, helderheid van geest, gladde huid, betere
circulatie, verhoogde weerstand en een gezond gewicht. We
krijgen zelfs bedankjes van astma/long-patiënten waarbij de
longfunctie is verbeterd en ze zich weer kunnen bezighouden
met hun normale dagelijkse bezigheden die ze al jaren niet
meer hebben kunnen doen.
Met
deze therapie wordt normaal gesproken alleen de dikke darm
schoongemaakt, dit komt doordat het water niet de dunne darm
in kan stromen. Dit komt door een klep, genaamd de klep van
Bauhin. Dit is dus de klep tussen de dunne darm en de dikke
darm. Deze werkt maar één richting op en dat is de richting
vanuit de dunne darm naar de dikke darm. Het komt wel eens
voor dat deze klep onder spanning komt te staan door de
hevig vervuilde en opgepropte inhoud in de darm. Hierdoor
zal de klep niet meer goed passen en sluit dus niet meer
goed. Het gevaar van een lekkende/openstaande klep is dat de
uit de dikke darm komende colibacillen, terecht komen in de
dunne darm waar zij helemaal niet thuis horen. Wanneer de
klep van Bauhin niet goed sluit is dit vaak te herkennen aan
een vale, lelijke huidskleur en zeer bruine, bijna zwarte
kringen rondom de ogen. Het enige voordeel hiervan is dat er
nu een mogelijkheid is om ook de dunne darm te spoelen en
deze dus ook van zijn toxische inhoud te ontdoen. Personen
met deze aandoening zie je heel snel opknappen na een aantal
spoelingen, doordat de klep weer normaal kan functioneren
doordat de darm bevrijd is van al het overtollige vuil.
4. Moeheid door een slechte conditie van de darm –
Wat
ik veel tegenkom in onze praktijk zijn o.a. het Prikkelbare
Darm Syndroom en Candida. Deze twee ziektebeelden kunnen de
oorzaak zijn dat de integriteit van de darmwand sterk
achteruit gaat met alle gevolgen van dien. Hierop zal het
immuunsysteem enorm onderdrukt worden, wat grote gevolgen
heeft voor de energiebalans in het lichaam. Dit alles begint
met een slechte stoelgang, vermoeidheid en allerlei vage
klachten. Wat ook voorkomt bij darmproblemen is Colitis
Ulcerosa en de ziekte van Crohn, al ben ik het in onze
praktijk nog weinig tegen gekomen. Deze twee mogen niet
behandeld met Colon Hydrotherapie, omdat de darmwand ernstig
ontstoken kan zijn. De darmwand kan hierdoor extreem dun
zijn en zou dan door de druk van de therapie, al is deze
minimaal, beschadigd kunnen worden en zelfs open kunnen
breken. Deze twee ziektebeelden dienen eerst behandeld te
worden via orthomoleculaire therapie. Als de situatie dan
verbeterd is, wat via een endoscopie bevestigd zou kunnen
worden, zou eventueel Colon Hydro therapie toegepast kunnen
worden. In hoofdstuk 6 zal ik de Orthomoleculaire
behandeling opsommen om deze problemen aan te pakken en
waarom ik voor deze behandeling kies.
Prikkelbare Darm Syndroom (PDS, IBS)
Voor
het prikkelbare darm syndroom wordt vaak het Engelse woord
Irritable Bowel Syndrome gebruikt of te wel IBS. Het wordt
ook wel spastisch colon of 'spastische darm' genoemd. Maar
dat is een ongelukkige benaming omdat daarmee een onjuiste
oorzaak voor de aandoening wordt gesuggereerd.
Het
prikkelbare darm syndroom komt voor bij 15 tot 20 procent
van de vrouwen en 5 tot 20 procent van de mannen,
voornamelijk vanaf het 15e tot het 65e levensjaar. Slechts
éénderde van de mensen met klachten die overeenkomen met het
prikkelbare darm syndroom zoekt medische hulp of
alternatieve hulp. Het is een vervelende maar geen ernstige
aandoening.
Wat is het?
Er
is sprake van het prikkelbare darm syndroom als u tijdens
het voorbije jaar gedurende langere tijd (minstens 12 weken
aan een stuk) een continu of met tussenpauzen buikpijn of
een onaangenaam gevoel in de buik hebt, met daarbij één of
meer van de volgende klachten:
-
een opgeblazen
gevoel in de buik;
-
een wisselend
ontlastingspatroon (meer dan drie keer per dag of minder
dan drie maal per week, geregeld diarree en/of
verstopping of een afwisseling van beide);
-
abnormale vorm
van de ontlasting (zacht of waterig, of zeer hard);
-
wijzigingen in
de manier van ontlasten (abnormaal persen, loze aandrang
of het gevoel van dat er nog iets achter gebleven is na
de ontlasting);
-
slijm zonder
bloed in de ontlasting;
-
winderigheid;
-
bij drukken op
de buik een pijnlijke en gevoelige dikke darm.
Soms
gaat het gepaard met andere klachten zoals misselijkheid,
minder goed verteren van voedsel en herhaaldelijk boeren
(dyspepsie), moeheid, klachten bij het plassen (dysurie).
Ook komen soms klachten van angst, depressie en stress voor.
De
klachten zijn vaak langdurig, komen voor in periodes, en
zijn doorgaans wisselend van aard. Het valt niet te
voorspellen hoe bij iemand het beloop van de klachten zal
zijn.
Wat kan de oorzaak zijn:
De
oorzaken van een spastische darm kunnen zijn:
-
het eten van
rood vlees eten zoals, varkensvlees, rundvlees, filet
American, carpaccio en noem maar op;
-
het gebrek aan
vezels in de voeding
-
het gebruik van
melkproducten (lactose-intolerantie);
-
een eerdere
ernstige darminfectie (zoals een besmetting met
bacteriën of parasieten, door bijvoorbeeld besmet
voedsel
-
bij een periode
van grote spanning.
Het
probleem van vlees is dat het langzamer verteert dan menig
ander voedsel. Nu zijn wij in Nederland gewend dat je na je
aardappeltje en wat groente je een stuk vlees op je bord
krijgt. Het hoort er nu eenmaal bij, het staat immers zo
leeg op je bord als er geen vlees wordt geserveerd. Hier zit
nu meteen het grote probleem: vlees zou afgewisseld moeten
worden met een paar keer vis in de week en een keer
vegetarisch. Eenmaal in de week vlees bij het avondeten is
meer dan genoeg.
Mensen beseffen niet hoeveel vlees zij eten, de meeste
mensen doen immers ook al vlees als beleg op hun brood. De
darm kan nu eenmaal deze grote aanvoer van vlees niet
verwerken met als gevolg dat je stagnatie krijgt. Kijk eens
wat er gebeurt met een stuk vlees als je dit buiten legt in
de zon bij 37 graden Celsius. Binnen ‘no time’ zitten de
wormen erop. De darm heeft ook die temperatuur van 37
graden! Hierdoor rot het vlees werkelijk weg in je darm. De
afvalresten plakken aan de darmwand vast, waardoor de
peristaltiek (de spierwerking van de darm) geheel of
gedeeltelijk weg kan vallen. Het blijft als cement aan de
binnenkant van de darm plakken, je kunt begrijpen dat dit de
contractie van de darmspieren kan belemmeren. Als de darm
geen spierwerking meer heeft kan deze de spijsbrij niet
vooruit werken richting de endeldarm, zodat het op een
normale manier de darm kan verlaten. De ontlasting blijft
dus te lang in de darm, hierop doet zich het volgende
probleem voor.
De
darm heeft o.a. als taak de vochtbalans op peil te houden in
het lichaam. Deze doet dat door vocht en zouten te
onttrekken aan de spijsbrij. Als nou de ontlasting te lang
in de darm blijft, blijft de darm vocht onttrekken aan de
spijsbrij. Het gevolg is dat de spijsbrij teveel indikt en
te hard wordt en het nog langzamer richting uitgang zal
gaan.
Het
zelfde probleem zie je bij mensen die te lang wachten met
hun tocht naar het toilet. De spijsbrij dikt in, waardoor
men op deze manier ook weer een verhoogde kans op
darmproblemen krijgt. Dit alles is heel simpel te voorkomen
door een vezelrijk dieet en natuurlijk op tijd naar het
toilet gaan. (Oplosbare) vezelstoffen, zoals haverzemelen,
vlozaadvezels, fructo-oligosacchariden, pectinen en andere
plantaardige vezelstoffen, dienen bovendien als
voedingsbodem voor de darmflora en kunnen ook een aantal
toxinen aan zich binden tot onopneembare verbindingen.
Vezels hebben ook als eigenschap vocht vast te houden, dit
geeft ze hun volume. Dit zie je al aan een plantje dat je
een tijdje geen water meer hebt gegeven, het plantje gaat
hangen. Geef je het plantje weer water, zie je hem meteen
weer optrekken. Je kunt vezels eigenlijk zien als borstels
die constant je darm schoonhouden. Dit doen ze onder andere
door hun vochtabsorberende eigenschap, hierdoor neemt het
volume van de spijsbrij toe. De vezels in de spijsbrij
houden het vocht vast zodat de spijsbrij smeuïg blijft en de
darm niet al het vocht kan onttrekken aan de spijsbrij en
dus niet indikt. Hierdoor schraap je als het ware de
darmwand elke keer weer schoon.
Helaas gebeurt dit bij veel mensen niet op de correcte
manier. De ontlasting blijft dus te lang in de darm met alle
gevolgen van dien. Via de volgende link:
http://www.colonic-association.co.uk/Shicking%20Evidence.ht,
komt u op een website waar u foto’s ziet van een man die het
slachtoffer is geworden van teveel opgehoopte
ontlasting/toxines in de darm. De foto’s laten iets
verschrikkelijks zien waar waarschijnlijk niet iedereen
tegen kan, vandaar dat ik u zelf de keus laat maken of u
deze foto’s wilt aanschouwen of niet.
Ook
kan PDS/IBS ontstaan door het niet goed kunnen verteren van
melkproducten, doordat het enzym lactase niet goed wordt
aangemaakt of zelfs helemaal niet werkt. Wanneer iemand dan
melkproducten gebruikt, zullen deze producten onverteerd in
de dikke darm komen, omdat het melksuiker ‘lactose’ niet
verteerd wordt door de lactase. Dit kan dan weer een
voedingsbron worden voor pathogene micro-organismen, waarop
de darmflora weer uit balans raakt. Overigens wil ik nog
vermelden dat het eten/drinken van zuivelproducten eigenlijk
iets heel raars is. Daar bedoel ik mee, dat als je kijkt
naar de natuur, je op een gegeven moment een kalfje of een
veulentje ook ziet stoppen met het drinken van melk bij de
moederkoe of –paard: het gaat dan gras eten. De mens is het
enige zoogdier dat melk blijft drinken, zelfs nog als hij
volwassen is! Na ongeveer het zesde levensjaar, neemt de
werking van het enzym lactase af en kunnen wij als mens
zijnde geen of minder goed melk verteren. Je ziet bij mensen
die een Colon Hydrobehandeling ondergaan en veel zuivel
nuttigen of dit vroeger veel genuttigd hebben, een enorme
koeklaag uit de darm komen wat lijkt op een dikke laag
rubber. Je kunt zien dat het al lang in de darm heeft moeten
gezeten, omdat het een wat ronde vorm heeft gekregen doordat
het al die tijd tegen de darmwand aan was geplakt.
De
meeste mensen die bij ons komen hebben harde ontlasting,
waarbij men soms wel een week lang geen stoelgang heeft. Wat
ook voorkomt is diarree. Diarree kan variëren van twintig
maal per dag een waterdunne ontlasting tot een paar keer per
dag een brij die soms samengaat met hevige buikkrampen.
Normaal gesproken wordt het voedsel vanaf de maag naar de
dunne darm gebracht om vervolgens in de dikke darm te komen.
Daar wordt vocht aan de spijsbrij onttrokken om vervolgens
op gezette tijden de dikke darm te verlaten. Tijdens een
infectie versnelt de passage, waardoor er minder vocht wordt
opgenomen en de ontlasting dun blijft. Vooral door schade
aan de dunne darm kan men enorme hoeveelheden vocht
verliezen en in ernstige gevallen zelfs uitdrogen. Wanneer
het slijmvlies geïrriteerd is kunnen voedingsstoffen niet
goed worden opgenomen en verlaat de brij al vaak onverteerd,
in dunne toestand, binnen het uur het lichaam.
Candida
Darmen bestaan uit een darmslijmvlies en een darmflora. Het
darmslijmvlies is bemand door de witte bloedcellen van het
afweersysteem en de darmflora bestaat uit bacteriën. Om
rotting te voorkomen is het belangrijk om in de dikke darm
een goede darmflora te hebben. Die bestaat uit
melkzuurbacteriën (de bacteriën van zure melk), waarvan
bifidus één van de voornaamste is. Goede darmflora
stimuleert de immuniteit. Proeven hebben uitgewezen dat
kinderen die hoge dosissen melkzuurbacteriën krijgen (oraal
toegediend), minder klachten hebben van allergieën en
eczeem.
Een
dagelijkse stoelgang is onontbeerlijk. De afvalstoffen
zouden rotten als ze te lang bleven en bovendien dus weer
indikken, wat weer de stoelgang belemmert. Als je de
binnenbekleding van de darm zou uitspreiden, zou deze een
oppervlakte hebben van een tennisbaan. Dit komt doordat de
darmwand bestaat uit darmvlokken, ook wel “vili” genaamd.
Dit ziet er onder de microscoop uit als een heuvelachtig
landschap, dit is nodig om alle voedingsstoffen op een
correcte manier op te nemen. Al deze heuveltjes worden
bevolkt door de eerder genoemde melkzuurbacteriën. Dit zijn
nuttige bacteriën. In de kern van deze heuveltjes lopen
bloedvaten, waardoor de voedingsstoffen worden opgenomen.
Deze nuttige bacteriën beschermen dan ook de ingang van deze
bloedvaten.
Hier
komen we aan bij de Candida, welke voorkomt in de slokdarm,
mond, vagina, keel en ingewanden. In een normale situatie
heeft de mens geen last van deze gist, die in een gezonde
balans leeft met bacteriën. De groei van Candida wordt
meestal gereguleerd door de bacteriën, zoals acidofilus en
bifidum, die in deze lichaamsdelen voorkomen.
Soms echter worden er teveel van deze nuttige bacteriën
vernietigd, waardoor de schimmelvorming vrij spel krijgt.
Candida kan ontstaan door:
-
langdurig
gebruik van antibiotica *;
-
langdurig
gebruik van immuno-suppressieve medicamenten zoals
synthetische cortison- preparaten;
-
langdurige
negatieve stresssituaties;
-
langdurige
blootstelling aan in- en uitwendige vervuilingprocessen;
-
langdurig het
gebruik van de pil;
-
langdurig
gebruik van onvolwaardige voeding.
*
Sir Alexander Fleming ontdekte in 1928 dat een schimmel
m.b.v. een gifstof darmbacteriën te lijf ging. Fleming was
in staat de schimmel te isoleren en noemde hem Penicillium.
De penicilline en daarmee antibiotica waren ontdekt!
Antibiotica zijn de vrienden van de Candida. Candida hoeft
nu niet meer met eigen gif de darmbacteriën te doden om
ruimte te maken, omdat de antibiotica dit voor hem doet!
Medicijnen brengen de darmflora in gevaar, zodat deze sterk
verzwakt. Hierdoor kunnen pathogene micro-organismen de
overhand krijgen. Ook diabetespatiënten en personen met een
verzwakte weerstand lopen een verhoogd risico. Bij diabetes
kan het onder andere veroorzaakt worden door de slechte
suikerstofwisseling, door het hoge glucosegehalte in het
bloed wordt Candida alleen maar gevoed. Suiker is immers hun
grootste voedingsbron. Bij personen met een verzwakte
weerstand spreekt het voor zich dat het lichaam niet bestand
is tegen de oprukkende pathogene micro-organismen.
Het Candida-syndroom
Neem
als voorbeeld het beeld van brood dat te lang ligt, dit
wordt oud en begint te schimmelen. Eerst is het een klein
puntje, maar langzaam maar zeker wordt dit puntje steeds
groter en zal steeds grotere oppervlakten van het brood
beslaan. Schimmels kun je niet zien met het blote oog, maar
wanneer deze gaan groeien, kunnen ze zich gaan vertakken en
worden dus steeds groter waardoor ze wel te zien zijn met
het blote oog. Die vertakkingen kun je eigenlijk zien als
tentakels. Nu komen we weer terug bij Candida. Bij Candida
worden deze tentakels “Hyfen” genoemd. Als er te weinig
nuttige bacteriën zijn, verandert Candida van een knopvorm
in een draadvorm en ontstaat er een schimmel die ziekten
veroorzaakt. Deze mutatie zorgt ervoor dat deze lange draden
zich door de darmslijmvliezen heen werken en zo belanden in
de bloedsomloop. Hierop ontstaat het Candida-syndroom. Op
deze manier kan Candida zich over het hele lichaam
verspreiden en weefsels en organen aantasten. Hierop kunnen
steeds weer terugkerende infecties van de huid, nagels en
slijmvliezen ontstaan. Bovendien produceert de schimmel
endotoxinen (afscheidingsproducten van bacteriën/schimmels
die ontstekingsreacties kunnen veroorzaken) die in het bloed
terechtkomen en psychische klachten veroorzaken. Ook kunnen
deze bacteriën overmaat aan eiwit omzetten in giftig
ammoniak. Een andere belastende factor van Candida is, is
dat het Alcetaldehyde produceert. Dit is een zenuwgif, wat
ook nog eens de lever zwaar aantast. Alcetaldehyde komt ook
vrij bij de afbraak van alcohol door de lever. Het vrijkomen
van deze stof is de belangrijkste factor bij het ontstaan
van levercirrose.
Het
grootste probleem van het Candida-syndroom is misschien wel
dat het niet wordt ontdekt, omdat de symptomen zo divers
zijn. Hierop wordt door de reguliere geneeskunde het
probleem van de patiënt niet begrepen! Dit komt doordat het
ziektebeeld regulier-klinisch vrijwel niet vast te stellen
is, maar ook doordat universitair onderwijs leert dan de
Candida albicans-cel niet in het bloed kan voorkomen. Dit
resulteert in de diagnose dat het bij de patiënt tussen de
oren moet zitten.
Symptomen van Candida:
-
spijsverteringsklachten, zoals maagklachten, gasvorming,
constipatie of diarree, buikpijn;
-
klachten,
verband houdende met een overreactief immuunsysteem,
zoals allergieën; tevens kunnen allergische reacties
ontstaan, indien intacte proteïnemoleculen de
beschadigde darmwand passeren en vervolgens de bloedbaan
bereiken;
-
klachten,
verband houdende met een verzwakt immuunsysteem (vaak de
opvolgende fase van overreactiviteit), zoals
recidiverende infecties;
-
hormonale
klachten, waaronder vooral hypoglycemie (met als gevolg
onder meer hersenstofwisselingsproblemen in de vorm van
‘psychische klachten’: irrationele angsten, depressies
e.d. );
-
klachten,
verband houdende met de afscheiding van toxines door de
candida-schimmels, zoals psychische problemen,
overbelasting van ontgiftigingsorganen,
immuunsuppressie, e.a.;
-
vermoeidheid,
als gevolg van voorgaande stoornissen en ook als gevolg
van: de hypoglycemie en het sterk verminderde vermogen
van elke Candida-cliënt om voedingsenergie optimaal om
te zetten in bio-energie. Dit is niet alleen het gevolg
van de gebrekkige spijsvertering, maar ook van
voedselallergieën en intoleranties in het
spijsverteringskanaal (gasvorming is hier vaak een goede
indicator) en vermoedelijk eveneens van een sterk
gedaalde activiteit van de energiestofwisseling.
Via een vragenlijst kan men achterhalen of Candida aanwezig
is in het lichaam, als de uitslag van deze test wijst op de
aanwezigheid van Candida kan een faecesonderzoek uitsluitsel
geven. Via een Levend Bloed Analyse kan dan worden
onderzocht of de Candida ook aanwezig is in de bloedbaan en
daarmee in de organen. De vragenlijst die ik gebruik is te
vinden via de volgende link:
http://www.lilith.demon.nl/div/candida-test.html
Door
de penetratie van de Candida door de darmslijmvliezen
ontstaat het “Leaky Gut Syndrome”, een lekkende darm. Dit is
een verhoogde doorlaatbaarheid van het darmslijmvlies.
Bacteriën, grotere voedseldeeltjes en toxinen mogen niet in
het bloed komen maar moeten met de stoelgang afgevoerd
worden. Bij lekkende darmen "lekken" die toch door het
darmslijmvlies, terwijl de essentiële nutriënten er
onvoldoende door heen komen.
Normaal gaan alleen de kleine verteerde voedseldeeltjes door
het darmslijmvlies. Daarin ligt een afweersysteem dat tegen
de grotere onverteerde deeltjes allerlei ontstekingsreacties
op gang brengt. Normaal gesproken kan het lichaam dit aan en
begeleidt dit in goede banen, zodat je hier geen last van
ondervindt. De reactieproducten van deze ontstekingsreacties
worden vernietigd en via het bloed afgevoerd.
De
standaardtest voor het ‘Leaky gut syndrome’ vergelijkt het
opnamevermogen van twee suikermoleculen, lactulose en
mannitol. Lactulose wordt enkel lichtjes geabsorbeerd, maar
indien de darmimmuniteit of de barrière-integriteit
beschadigd is, kan deze stof wel binnendringen in het
systeem. Lactulose doet dus dienst als een marker voor de
integriteit van het darmslijmvlies. Mannitol wordt
gemakkelijk geabsorbeerd en is dus een marker voor
transcellulaire opname. Voor de test moet de cliënt een
precieze hoeveelheid lactulose en mannitol drinken. De graad
van intestinale permeabiliteit of malabsorptie wordt
weerspiegeld in de niveaus van de twee suikers in een
urinemonster dat ingezameld wordt gedurende 6 uur na het
drinken van het suikermengsel.
Als er te weinig maagzuur aangemaakt wordt, onvoldoende of
gebrekkige enzymen in de pancreas aangemaakt worden en de
darmflora slecht is, dan is de hoeveelheid grotere
onverteerde voedseldeeltjes in het darmslijmvlies te groot
zodat het afweersysteem dit niet meer aankan. In het
darmslijmvlies verwekt dat chronische ontstekingsprocessen.
Hier
alleen al door zal de getroffen persoon zich vermoeid
voelen, er zijn immers tal van stoffen betrokken om deze
ontstekingen in toom te houden. Stoffen zoals vitamine B3,
vitamine B6, vitamine C, Magnesium, Zink en Omega-3 vetzuren
zijn hier een onderdeel van en worden snel verbruikt als
deze ontstekingsprocessen ontstaan.
Parasieten
Veel
mensen hebben last van hun buik. Buikklachten duiden vaak op
een infectie met eencellige darmparasieten, protozoa.
Nederlanders en Belgen komen vaker in aanraking met deze
organismen dan zij vermoeden: meer dan 25% van hen is
besmet. Bij kinderen en jongeren komen parasieten nog vaker
voor.
Infectie met darmparasieten vindt niet alleen tijdens
vakanties in exotische landen plaats. Vaker nog gebeurt dit
door contact met mensen in de werkomgeving, op school of
gewoon thuis. Je kunt parasieten oplopen via het toilet,
kinderen in een zandbak, intiem contact of besmet voedsel.
Een
parasiet is een organisme dat zich aan planten, dieren of
mensen kan hechten. Vlooien, luizen, teken, maar ook de
maretak zijn voorbeelden van bekende parasieten. Zij vormen
weliswaar geen bedreiging voor de gezondheid van de
gastheer, maar kunnen klachten veroorzaken. Ook de worm is
een parasiet. Dientamoeben en Blastocysten zijn eencellige
darmparasieten die met de term protozoa worden aangeduid.
Het woord parasiet is een verzamelnaam voor alle organismen
die van andere organismen profiteren.
Het
woord parasiet is afgeleid van para-sitos; dat mee-eter
betekent. Van eencellige darmparasieten is bekend dat zij
voedsel uit de darm opnemen en darmvriendelijke (en minder
vriendelijke) bacteriën eten. De aanwezigheid van de
darmparasiet wordt vaak niet eens opgemerkt en klachten
ontstaan pas als darmparasieten zich binden aan het
slijmvlies. Deze hechting zet een strijd in gang waarbij de
lichaamscellen en de parasiet elkaar te lijf gaan met
stoffen die ontstekingen veroorzaken, een strijd die het
slijmvlies irriteert. Door chronische ontstekingsreacties
ontstaat zwelling van het slijmvlies waardoor de buik opzet
en men zich ‘niet lekker’ voelt.
Darmparasieten zorgen voor een toename van slijm en maken
hormonen aan die zorgen voor een versnelde peristaltiek.
Infectie met parasieten is te herkennen doordat de
ontlasting wisselend van structuur is. Wanneer om de vier
tot tien dagen normaal gevormde ontlasting wordt afgewisseld
met een brij, is de kans groot dat er parasieten in de darm
aanwezig zijn.
De twee dikke-darmparasieten die het meest worden
aangetroffen, zijn Dientamoeba fragilis en Blastocystis
hominis.
Dientamoeba fragilis kan buikpijn, brijachtige ontlasting,
vermoeidheid, huiduitslag, gewrichtsklachten en haaruitval
veroorzaken. Bij een standaardonderzoek worden Dientamoeben
zelden gevonden, omdat zij buiten het lichaam binnen een
kwartier afsterven. Om deze parasieten op te sporen is een
speciale fixatietest ontwikkeld. Deze test wordt nog
onvoldoende gebruikt en is daardoor Dientamoeba vrij
onbekend gebleven. In de medische praktijk zijn grote
successen te boeken door Dientamoeba fragilis op te sporen,
vooral bij cliënten die al jarenlang last hebben van
allerlei klachten. Bij vermoeidheid keert na behandeling de
energie weer terug.
De Blastocystis hominis is wel via standaard parasitair
onderzoek te vinden en is een schimmelachtige cel die een
opgezette buik en tal van andere klachten kan veroorzaken.
Naast een opgezette buik kunnen Blastocysten ook pijn,
diarree, misselijkheid, vermoeidheid, jeuk, slapeloosheid en
zelfs koorts veroorzaken. Deze parasiet kan naast het
darmslijmvlies irriteren, ook infecties veroorzaken door
bacteriën over te dragen. Ben je besmet met de Blastocyst,
zul je ook regelmatig last hebben van allergische
huidaandoeningen.
Blastocysten produceren net als andere eencellige
darmparasieten alcohol en acetaldehyde, stoffen die
bijdragen tot een opgezette buik en vermoeidheid. Een
opmerkelijk fenomeen is dat Blastocysten en Dientamoeba
fragilis vaak in elkaars gezelschap zijn te vinden.
Ook
hier komt het belang van vezelrijke voeding weer naar voren.
Vezels stimuleren namelijk de productie van slijm van de in
de wand van de dikke darm zittende bekercellen. Alleen de
prikkeling door vezelrijke voeding kan de cel aansporen om
de inhoud vrij te geven. Door contact met vezels en stoffen
zoals cayenne kan de cel zich in enkele milliseconden
leegknijpen. Vezels van groenten, sojabonen en haverzemelen
zetten de bekercel aan om meer slijm te vormen. Dit proces
moet niet worden verward met overproductie van slijm, dat
ontstaat door allergieën of door slijmvormende voeding zoals
brood en melk. Dit slijm bevat speciale hechtmoleculen,
natuurlijke antibiotica, bacteriën en immunoglobulinen.
Parasieten moeten heel wat werk verzetten om deze barrière
te passeren. Deze barrière wordt in stand gehouden door
miljarden darmvriendelijke bacteriën en verhindert dus zo
dat parasieten zich kunnen hechten aan het darmslijmvlies.
Ook binden deze bacteriën zich direct aan de parasiet zelf,
zo heeft de parasiet minder vrije, beschikbare bindplaatsen.
Bifidobacteriën en Bacteroïden, die meer dan 99% van de
dikke-darmflora uitmaken, zetten vezelrijke voeding om in
boterzuur, een vetzuur dat de hechting van de gunstige
darmbacteriën bevordert.
Wanneer pathogene micro-organismen de celwand naderen,
reageert de celmembraan als verdedigingsrespons door
arachidonzuur om te zetten in het hormoon prostaglandine E2
(PgE2). Wanneer de infectie voorbij is, wordt de schade
hersteld door anti-ontstekingsprostaglandinen. Maar de
parasiet kan PgE2 van zijn tegenstander afremmen en zijn
eigen PgE2 maken. Wanneer de omstandigheden in de darm niet
optimaal zijn, zullen parasieten en immuuncellen elkaar
langdurig blijven bestrijden met PgE2. Irritatie van het
slijmvlies werkt in het voordeel van de parasiet, omdat het
binding aan het slijmvlies bevordert. Het gevolg is een
chronische ontsteking van de darm, waarbij buikpijn en
zwelling zelfs jarenlang kunnen blijven bestaan.
Bij behandeling van parasieten is het raadzaam om het hele
gezin te behandelen en soms zelfs de nabije omgeving, dit
omdat een gemiste parasiet opnieuw andere gezinsleden kan
besmetten.
Om
het voor de parasiet moeilijk te maken is dus een goede
vezelrijke voeding met voldoende goede vetzuren, zoals
omega-3 vetzuren van groot belang. Plantaardige olie,
margarine en dierlijke vetten moeten dus zoveel mogelijk
vermeden worden, omdat deze het arachidonzuurgehalte
verhogen waardoor er te veel PgE2 wordt gevormd en er een te
heftige ontstekingsreactie ontstaat. Koolhydraten moeten ook
beperkt worden, omdat zij het insulineniveau verhogen en
hierdoor de productie van PgE2 bevorderen. Ook het gebruik
van alcohol stimuleert de overproductie van PgE2. De omega-3
vetzuren uit vette vis houden het membraan gezond en zorgen
voor een gezonde reactie, hierbij speelt ook vitamine E een
belangrijke rol omdat deze de membraanvetten beschermt.
Voor
verdere directe behandeling zijn producten zoals Artemisia,
Citricidal Forte, Tannicidine en natuurlijk probiotica goede
producten om de parasiet een halt toe te roepen. Voor
doseringen zie hoofdstuk 6 “De orthomoleculaire
behandeling”.
-
5. De rol van de lever -
De
onverteerde deeltjes, de reactieproducten, de toxinen die in
het bloed terecht komen, worden opgevangen in de lever. Ook
deze wordt overbelast en de leverfuncties gaan sterk
achteruit. Normaal gesproken wordt deze extra ballast
afgevoerd met de gal en verlaat vervolgens het lichaam, maar
als deze ballast te groot is (door bijv. een lekkende darm)
kan de lever het niet meer aan en het lichaam zal gaan
zoeken naar alternatieve wegen om zich toch te ontdoen van
al deze gifstoffen. Nu heeft het lichaam naast de lever,
gelukkig nog een aantal uitscheidingsorganen, namelijk de
nieren, de longen, de huid en soortgelijke functies van
slijmvliescellen.
Er
is een uitspraak in de Chinese geneeskunde die luidt: “Alles
wat de darm niet uitscheidt, moeten de nieren uitscheiden,
alles wat de nieren niet uitscheiden, moeten de longen
uitscheiden en alles wat de longen niet uitscheiden, scheidt
de huid uit”.
Het lichaam heeft een aantal veiligheidskleppen ingebouwd,
zodat het ene orgaan niet teniet zou gaan door de
overtollige toxines. De toxines worden als het ware
doorgezet naar het volgende orgaan, als het eerste orgaan
het niet meer aan kan. Je zult kunnen begrijpen dat er niet
in gegrepen wordt, al de andere uitscheidingsorganen ook
overbelast worden. Vaak zie je dit al meteen aan de vale
kleur van de huid. De gifstoffen hebben zich opgehoopt in
het onderhuidse weefsel, waar ze niet meer in de grote
circulatie meedraaien. Hier kunnen tientallen kilo’s
opgeslagen worden. De cliënt merkt op een gegeven ogenblik
dat hij vrij snel dikker wordt zonder dat hij meer gegeten,
gesnoept of meer zout gebruikt heeft. De
uitscheidingscapaciteit van de nieren is minder geworden en
is niet meer in staat alles met de urine uit te scheiden.
Dit blijkt duidelijk uit de waterheldere kleur van de urine
en het constant te lage soortelijk gewicht ervan. Dit moet
tussen de 1010 en 1020 liggen, d.w.z. dat er per liter 10
tot 20 gram gifstoffen moeten worden uitgescheiden. Bij
bleke urine is dat niet veel hoger dan 1005 of nog minder.
Het plotseling dikker worden is dus geen gunstig teken.
De
enorme overlast van toxines zal een grote verhoging
veroorzaken van het normale niveau van vrije radicalen en
van direct belang is dus dat het lichaam zo snel mogelijk
ontgift wordt.
Degene die hier de leiding van heeft is de lever. De
ontgifting in de lever verloopt over het algemeen in twee
reactiestappen, namelijk een zogenoemde fase-I-reactie,
meestal gevolgd door een fase-II-reactie. De onbalans
ontstaat wanneer de Fase I reactie en de P450 enzymen
versterkt geactiveerd worden en de Fase II reacties het
gebrek aan vitale stoffen niet bij kunnen houden. De
opgehoopte tussenproducten hebben bijna allemaal
eigenschappen als vrije radicaal. De overprikkeling van de
ontgiftiging kunnen we zoveel mogelijk verminderen met het
spoelen van de darmen, maar hier naast is het wel van belang
dat we de ontgiftiging versterken met voedingsstoffen die
hierbij van belang zijn.
Indien Fase I niet goed verloopt, ontstaan er superoxide,
hydroxyl radicaal en andere vrije radicalen. Dit betekent
een hoge mate van oxidatieve stress. Dit geeft secundair
weefselbeschadigingen die vervolgens een rol kunnen spelen
bij of zelfs het kunnen veroorzaken van bijvoorbeeld
allergieën, intoleranties, beschadiging immuunsysteem,
hormoonstelsel, zenuwstelsel, hart en vaatziekten,
gewrichtsklachten, etc.
Maatregelen die genomen moeten worden om het P-450 systeem
te ondersteunen zijn:
Aanvullende stoffen zijn: Vitamine B2, B3, B6, B12,
Foliumzuur, Glutathion, Selenium, L-Leucine, L-Isoleucine,
L-Valine, Flavonoïden, fosfolipiden, proanthocyanidinen
(OPC), kruiden (bijvoorbeeld silymarine, rozemarijn),
artisjok, groene thee, zaden, avocado en ei-eiwit. We moeten
niet vergeten dat wanneer het lichaam wel naar behoren
functioneert en de lever geen overuren hoeft te draaien, er
toch altijd vrije radicalen ontstaan die te allen tijde
bestreden moeten worden. Hierdoor zijn bovenstaande
nutriënten, weliswaar in mindere mate, nog altijd van groot
belang.
De
Fase II reactie is een vervolgreactie die ontstaat wanneer
sommige stoffen niet ontgift kunnen worden via de Fase I
reactie. Deze stoffen hebben eerst nog een ingewikkeld
conjugatieproces (transformatie) nodig voordat ze kunnen
worden uitgescheiden. Tijdens een fase-II-reactie wordt er
een wateroplosbare groep aan de stof of het reactieproduct
van de fase-I-reactie gekoppeld, dit heet conjugatie. Hier
zijn ook weer tal van voedingsstoffen nodig om deze
conjugatieprocessen correct te laten verlopen, zoals een
aantal B-vitaminen, L-Glycine, Glutaminezuur, Magnesium,
Mangaan en Cysteïne. Ook IJzer, Zink, Koper, Molybdeen en
N-acetylcholine zijn belangrijk.
De
overbelasting kan er uiteindelijk toe leiden dat levercellen
beschadigen en de celfuncties hierdoor achteruit zullen
gaan. De celschade en de celfuncties kunnen beschermt en
hersteld worden door stoffen, zoals Silymarin en Curcuma en
vitamine E.
Het
afweersysteem in het lichaam beschouwt die onverteerde
voedseldeeltjes als lichaamsvreemd en maakt daartegen
antistoffen. Tegen bepaalde van die voedseldeeltjes
overreageert het afweersysteem en het keert zich daarna
tegen eigen lichaamstructuren. Men krijgt auto-immuunziekten
als reuma en Guillain Barre met aantasting van weefsels als
gewrichten, zenuwen, bindweefsels en van organen als nieren
en luchtwegen. Deze ziekten zijn talrijk en verschillend van
persoon tot persoon naargelang zijn genetische
voorbeschikking. Ook kunnen problemen ontstaan zoals astma,
chronische bronchitis, urticaria (netelroos), maar ook
voedselallergieën.
Mineralen kunnen alleen door het darmslijmvlies komen met
behulp van transporteiwitten. De chronische ontstekingen
belemmeren het binden van de mineralen op die
transporteiwitten zodat er een slechte opname is van o.a.
calcium, wat weer kan leiden tot osteoporose. Het gevaar
hiervan is dat nu het hele lichaam in aanraking komt met
toxinen en bacteriën, waardoor de conditie van de organen
zelf ook verslechtert met alle gevolgen van dien.
Op
bovengenoemde ziekten wil ik niet te diep ingaan, het gaat
immers in deze scriptie over de ontgiftiging. Wat ik wel
hierover kwijt wil, is dat de ontgiftiging en reiniging van
de darm een bittere noodzaak is om het proces van deze
ziekte te stoppen en verdere uitbreiding tegen te gaan. Met
alleen een Colon Hydrobehandeling kom je er helaas niet, was
het maar waar. Dit dacht ik vroeger wel, maar helaas ligt
het een stuk gecompliceerder.
Wat dus wel te doen? Welnu, er zijn verschillende problemen
die aangepakt dienen te worden, de darmflora is uit balans
en de ziekmakende micro-organismen overheersen. De darmwand
wordt hierdoor aangetast en verliest zijn integriteit, zodat
er pathogene bacteriën en toxinen door de darmwand heen
kunnen die organen en andere weefsels kunnen aantasten. Een
volgend probleem doet zich dan ook voor, er ontstaan
natuurlijk onnoemlijk veel vrije radicalen reacties die het
immuunsysteem uitputten.
Vandaar ook die extreme vermoeidheden! Hoe kan het ook
anders, het lichaam stopt al zijn energie in het beschermen
van al die lichaamsstructuren.
- 6. De orthomoleculaire behandeling -
Om
de conditie van de darm en de algehele gezondheid van de
cliënt te optimaliseren is het van belang dat er zo snel
mogelijk gestart wordt met Colon Hydro therapie, waarbij
tegelijkertijd wordt gestart met een orthomoleculaire
behandeling. De Colon Hydro therapie zorgt voor een schone
darm, zodat de darmwand niet aangetast blijft worden door
toxinen, schimmels en Candida. De darmflora en de
integriteit van de darmwand moeten worden hersteld en het
immuunsysteem dient te worden versterkt.
Voedingspatroon
Bij
de behandeling van een slechte conditie van het darmstelsel
is het noodzakelijk dat er ook naar het voedingspatroon
gekeken wordt. Bij de meeste gevallen is het voedingspatroon
ronduit slecht. Het mist de belangrijke vezels, is vaak te
eenzijdig, bevat teveel koolhydraten en te weinig van de
goede vetzuren. Het ontbijt en de lunch alleen al, bestaan
vaak uit brood, belegd met een plakje vlees.
Voordat er wordt gestart met een darmspoeling krijgt de
cliënt eerst een aantal richtlijnen qua voeding. Dit dieet
houdt in dat er geen moeilijk verteerbare producten gegeten
mogen worden, zoals vlees en zuivel. Het beste is nog om een
sappenkuur te volgen van enkele dagen voor de behandeling.
Ook is dit goed voor de reiniging van de dunne darm. Dit
geeft de darm rust en wordt al een beetje schoongemaakt,
zodat er tijdens de spoeling gericht kan worden behandeld op
de aangekoekte ontlasting en eventuele pathogene
micro-organismen.
Tussen de dagen van de spoelingen door en op de dagen van de
behandeling zelf, is het zinvol om +/- 4 koppen groene thee
te drinken, dit om de lever te ondersteunen in zijn werking
als ontgifter. Wanneer er sprake is van het ‘Leaky gut
syndrome ‘is de groene thee zeker zinvol, omdat er toch een
grote hoeveelheid toxinen de lever passeren. Die kan wel wat
hulp gebruiken bij het uitscheiden van deze stoffen. Wat
hieraan toegevoegd zou kunnen worden is het product
Tannicidine.
De
geactiveerde houtskool in Tannicidine, is een koolstofvorm
die door zijn speciale oppervlaktestructuur in staat is om
toxische stoffen en gassen te binden. Hierdoor wordt ook de
lever weer ontlast. Ook het in Tannicidine aanwezige
looizuur kan zich binden met ongebonden ijzer, waardoor de
schadelijke activiteit van micro-organismen waarvan de
virulentie afhankelijk is van een uitgebreide voorziening
met dit element sterk wordt geremd. Een dergelijke
afhankelijkheid van ijzer bestaat niet bij de normale,
nuttige darmflora, maar wel bij tal van pathogene
micro-organismen, waaronder E. coli en Candida albicans.
Om
een optimaal darmmilieu te krijgen is het van belang om
rekening te houden met de volgende punten:
-
Voldoende
vezels;
-
Veel groente en
fruit (in geval van Candida, eerste twee weken geen
fruit);
-
Fysiologische
bacteriën;
-
Goede PH;
-
Goede
vertering;
-
Lichaamsbeweging;
-
Voldoende
vochtinname;
-
Biologisch
geteelde producten;
-
Voldoende
vochtinname;
-
Vitaminen en
mineralen en andere ondersteunende voedingsstoffen (zie
receptuur verderop).
Indien er sprake is van een uit balans geraakte darmflora of
zelfs van sterk ontwikkelde pathogene micro-organismen, is
het een must om een goed voedingspatroon te volgen. Een goed
voedingspatroon zal ervoor zorgen dat er balans komt in het
lichaam. Dit voedingspatroon komt eigenlijk neer op hoe ik
het wel eens zeg, het patroon dat we volgden in het “Adam en
Eva tijdperk”. We waren toen afhankelijk van wat de natuur
ons bood, we hadden toen geen vuur om groenten te koken of
een biefstukje te bakken. We hadden zelfs geen mes om een
koe te slachten, laat staan te bakken. We aten toen
voornamelijk groente, zo vers van het land. We konden de
vruchten plukken van de bomen en direct opeten. Tegenwoordig
is alles bewerkt, wat ervoor zorgt dat de voedingswaarde
sterk achteruit is gegaan. Het mist de belangrijke
voedingsstoffen of zij zijn in mindere mate aanwezig, door
de vele bewerkingen die het product ondergaat. Hierdoor bouw
je al snel genoeg relatieve tekorten op en pleeg je
eigenlijk roofbouw op je eigen lichaam. Het lichaam moet
zich in allerlei bochten wringen om alle lichaamsprocessen
correct te laten verlopen.
Bij
het samenstellen van een goed voedingspatroon en het
herstellen van een optimaal darmmilieu, dient er rekening
gehouden te worden met de volgende punten:
-
Geen
geraffineerde suikers gebruiken (honing met mate);
-
Geen alcohol
gebruiken;
-
Geen schimmels
of producten gebruiken, die met behulp van schimmels
zijn geproduceerd. Voorbeelden hiervan zijn champignons,
ketjap, miso, tamari, tempé, schimmelkaas;
-
Geen azijn of
azijnproducten gebruiken. Bijvoorbeeld azijn, augurkjes,
zilveruitjes, mosterd of ketchup;
-
Geen gist of
producten met gist gebruiken. Bijvoorbeeld gistbrood,
gistvlokken, beschuit, bouillonpoeder met gist;
-
Geen
geraffineerde producten gebruiken. Bijvoorbeeld witmeel,
witte rijst, witte macaroni en kant en klare producten;
-
Geen
vruchtendranken of koolzuurdranken gebruiken;
-
Geen pinda’s
gebruiken;
-
Geen koemelk of
producten hiervan. Bijvoorbeeld melk, kaas en yoghurt.
Wel zijn toegestaan kleine hoeveelheden geiten melk,
geiten kaas en geiten yoghurt.
Wat
wel gegeten kan worden, zijn dan maaltijden die veel vezels
en weinig zetmeel bevatten. Dit is alleen te bereiken door
granen te vervangen door groenten, zaden en sojabonen. Het
gehalte aan koolhydraten in granen is namelijk de grote
boosdoener! Dit doet de insulinespiegel stijgen, wat zal
leiden tot insulineresistentie en uiteindelijk diabetes. De
verhouding vezels koolhydraten zou eigenlijk respectievelijk
1:1 of zelfs nog beter 2:1 moeten zijn. Door deze verhouding
aan te houden zorgt menvoor een minimale insulineafgifte.
Insuline heeft een grote invloed op het immuunsysteem en een
verstoring hiervan kan leiden tot hartziekten, kanker,
parasitaire en schimmelinfecties. Uit mijn ervaring komt
insulineresistentie ook vaak voor bij schimmelinfecties,
zoals Candida. Om hier zeker van te zijn laat ik mijn
cliënten ook hiervoor een vragenlijst maken. Deze
vragenlijst is te vinden via de link:
http://www.lilith.demon.nl/div/hypoglykemietest.html
Wanneer hier ook een negatieve uitslag blijkt is het
noodzakelijk dit te behandelen, al is dit het
voedingspatroon wat hierbij van belang is bijna hetzelfde
als dat bij de behandeling van Candida. Heeft een persoon
een extreme suikerverslaving is het van belang dat hier ook
gericht op wordt gesuppleerd. De receptuur kan dan worden
uitgebreid met 3 x daags 200mg GTF-Chroom. Chroom zorgt
ervoor dat de lichaamcellen gevoeliger worden voor insuline.
Ook Omega-3 vetzuren helpen hierbij. Magnesium is een
mineraal dat men over het algemeen ook tekort komt. Het is
daarom zinvol om ook deze te suppleren, omdat deze de
tolerantie voor glucose vergroot. Deze dan 3 x daags 200mg
als amino gecheleerd.
Als
handig hulpmiddel kan men de glycemische index raadplegen en
dan de voedingsmiddelen kiezen die een waarde hebben van
onder de 55 (zie bijlage). Voedingsmiddelen met een waarde
van 55 of lager zorgen voor een minimale afgifte van
insuline, dat zal resulteren in een regulatie van de
bloedsuikerspiegel. Indien men zich strikt aan het opgegeven
voedingspatroon houdt, ziet men al vaak na twee weken een
enorme daling in de drang naar suikers.
Een
aantal boeken die kunnen helpen bij het samenstellen van een
goed voedingspatroon zijn:
-
Een
bruikbaar en makkelijk leesbaar boekje over dit
onderwerp is Ankertje nummer 173, Overwin schimmels
met de juiste voeding, van Edith van Bleydestein;
-
Anne Marie
Reuzenaar heeft ook een erg handig boekje
uitgebracht over lekker eten ondanks dat je ME,
candida of hypoglycemie hebt. In het boekje staan
erg leuke en lekkere recepten. Het Heden Ik
Kookboek, ISBN: 90-215-2346-9;
-
Vechten met
gerechten tegen candida en ME van Titi Koolsbergen
en Janneke Vreugdenhil is ook een prettig leesbaar
en zeer informatief boek. Het boek bevat veel tips,
adviezen en uiteraard veel recepten. ISBN
9060976126.
Receptuur
Helaas zal bij (ernstige) verstoringen alleen een goed
voedingspatroon niet helpen, er zal ook gekeken moeten
worden naar de inname van voldoende vitaminen en mineralen
en andere belangrijke voedingsstoffen. De huidige staat van
onze voeding laat te wensen over als het gaat om het binnen
krijgen van voldoende voedingsstoffen. † De heer Ruud A.
Nieuwenhuis van Stichting Orthomoleculair Educatie, heeft op
10 april 1995 een rapport toegezonden aan de minister van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport, mevr. dr. E. Borst-Eilers
(zie voor een samenvatting van dit artikel
http://www.gezond-en-weltevrede.nl/voeding.htm).
In dit artikel laat hij zijn bevindingen zien van een
onderzoek waaruit is gebleken, dat zelfs bij een evenwichtig
voedingspatroon - waarvan de verantwoordelijk
overheidsinstanties steeds opnieuw beweren dat zij volledig
in alle behoeften voorziet – ernstige tekorten optreden van
zeer belangrijke micro-voedingsstoffen (vitamines,
mineralen, spoorelementen).
Het
is daarom erg belangrijk om in de vorm van supplementen het
lichaam te voorzien van optimale hoeveelheden
voedingsstoffen, zodat het lichaam ook optimaal kan
functioneren en zich kan wapenen tegen pathogene
micro-organismen. De hieronder beschreven recepturen zijn
puur een richtlijn en dienen per individu te worden
aangepast naar de ernst van de aandoening.
Hieronder zal ik opsommen wat ik naast een goed
voedingspatroon adviseer aan supplementen bij een te grote
aanwezigheid van schimmels, zoals Candida.
Suppletie Candida:
De
lever is vaak ook overbelast en dient eveneens te worden
behandeld. Mariadistel en Liponzuur hebben specifieke
eigenschappen die de leverontgifting kunnen ondersteunen. De
Mariadistel, ook bekend onder de namen Milk Thistle, carduus
marianus, ofwel silybum maria-num, is het enige kruid dat
niet alleen de lever effectief stimuleert, maar ook
ondersteuning biedt bij herstel van de lever. De actieve
bestanddelen van Mariadistel (Silymarine) bezitten
anti-oxidatieve eigenschappen, beschermen en herstellen
levercellen en ondersteunen de leverfuncties. Mariadistel
beschermt de lever tegen schade door gifstoffen. Mariadistel
helpt bovendien celmembranen te stabiliseren, waardoor
levercellen herstellen en weer kunnen functioneren. De
anti-oxidatieve eigenschappen van Mariadistel ondersteunen
de ontgiftende werking en beschermen de levercellen tegen
radicaalschade. Leverbelastingen door alcohol, drugs,
chemicaliën en medicijnen kunnen worden verlicht door
Mariadistel. De stof Silymarine is een anti-oxidant, een
COX-2-remmer en het stimuleert macrofagen en remt NO en
PgE2-vorming. Voor ondersteuning van de lever kies ik dan
vaak voor een complex-preparaat, zoals Hepanorm. Dit product
bevat 200mg Silymarine (gestandaardiseerd
Mariadistel-extract).
Liponzuur is een zeer belangrijke voedingsstof. Het wordt in
kleine hoeveelheden in de voeding aangetroffen, met name in
dierlijk weefsel. Liponzuur komt in het lichaam in twee
vormen voor: als alfa-liponzuur (ALA) en als
dihydroliponzuur (DHLA). Het lichaam kan zelf, naar
behoeven, deze twee vormen in elkaar doen overgaan. Indien
liponzuur volledig gereduceerd is tot DHLA werkt het als
anti-oxidant en is het in staat zware metalen te binden. De
anti-oxidatieve werking van liponzuur is met name gericht op
de bescherming van andere anti-oxidanten zoals carotenoïden,
vitamine C en E. Daarnaast gaat het de vorming van vrije
radicalen tegen. Eén van de bijzondere eigenschappen van
liponzuur is dat het ook reeds geoxideerde anti-oxidanten,
zoals vitamine C en E in hun oorspronkelijke staat terug kan
brengen ('recyclen') waardoor de effectiviteit aanmerkelijk
vergroot wordt. Omdat het zowel in water oplosbaar is als
ook in vettig weefsel, is het zeer effectief in het
bestrijden van vrije radicalen die ontstaan in de hersenen.
Zowel de anti-oxidatieve eigenschappen als het vermogen
zware metalen te binden, maken liponzuur uitermate geschikt
voor vermindering van leverbelastingen. Onderzoek heeft
aangetoond dat liponzuur het enige effectieve middel is bij
vergiftigingen met de groene knolamoniet; een dodelijk
giftige paddestoel. Tevens kan liponzuur ingezet worden bij
acute en chronische vergiftigingen met kwikchloride,
arseenbenzolen, koolstof tetrachloriden en oplosmiddelen.
Ook ontgift het de lever bij (ethyl)alcoholvergiftigingen.
Het gaat daarbij de vorming van acetaldehyde uit alcohol
tegen waardoor het bescherming biedt tegen 'katers' bij
overmatig alcoholgebruik.
Aanvullend op bovenstaande is Spirulina, dit kan
ondersteuning bieden bij het ontgiften van de darmen. Het
aanwezige Chlorofyl in Spirulina heeft het vermogen vele
toxische stoffen, waaronder zware metalen, te binden.
Wanneer er sprake is van ‘Leaky gut syndrome’ is het van
belang om bovenstaande suppletie aan te vullen met
L-Glutamine. Dit aminozuur versterkt het darmepitheel en
zorgt er dus voor dat de darmwand wordt versterkt. Hierdoor
kunnen pathogene micro-organismen, waaronder Candida, minder
snel de darmwand aantasten. De al eerder beschreven
Candinorm werkt ook versterkend op de integriteit van de
darm, vanwege het aanwezige boterzuur. Boterzuur is een
belangrijke voedingsstof voor het darmslijmvlies.
Bij aanwezigheid van parasieten, kan men onderstaande
suppletie toepasssen.
Suppletie Parasieten:
-
Tannicidine – 2
x daags 1 capsule Bindt darmgassen, reinigt de darm,
beschermt de darmwand, ontgift en reinigt maagdarmkanaal
Aanvullend bij de behandeling van parasieten is MSM. Dit is
een donor van organisch zwavel, is een ontgifter en
bestrijdt parasieten - 2 x dgs 1 capsule
Opmerkingen:
Tannicidine zou eventueel al direct ingezet kunnen worden
bij de darmspoeling, omdat dit het maagdarmkanaal reinigt en
daarmee dus ook direct de dunne darm. Wanneer vrouwen de pil
gebruiken moet worden opgelet, omdat het actieve houtskool
in dit product de absorptie van de pil negatief kan
beïnvloeden.
Wanneer er sprake is van een vaginale infectie bij vrouwen,
is het zinvol om dit meteen mee te behandelen met een
product die de flora herstelt in de vagina.
Is de cliënt gestart met bovenstaande behandeling danis het
raadzaam om elke maand een darmspoeling te ondergaan.
Hiermee kunnen we in eerste instantie zien hoe de
behandeling aanslaat en dus zien of er een afname is van de
schimmels in de darm. Tevens kunnen we elke keer het
voedingspatroon doornemen en eventuele vragen beantwoorden
van de cliënt. Wanneer er sprake is van Candida in de
bloedbaan, kunnen we na +/- 4 maanden een Levend Bloed
Analyse laten verrichten om uit te zoeken of de Candida ook
verdwenen is uit de bloedbaan.
Colitis Ulcerosa
Dit is een ontsteking (colitis) van de dikke darm (vaak ook
een deel van de dunne darm), die gepaard gaat met koorts en
zweervorming (ulcerosa) , en waarbij soms pus en vaak ook
bloed worden afgescheiden. Door deze symptomen wordt het
immuunsysteem enorm belast en personen die hieraan lijden
kampen met enorme vermoeidheden, pijn en uitputting. Colitis
Ulcerosa cliënten mogen geen colon hydrotherapie ondergaan,
omdat de darmwand in te slechte staat verkeert.
De
behandeling moet gericht zijn op ondersteuning van het
immuunsysteem. Deze aandoening wordt gerekend tot de
auto-immuunziekten. Ook hierbij gelden eerder genoemde
voedingsadviezen, ook hier kunnen parasieten aanwezig zijn.
Deze dienen dan altijd behandeld te worden, omdat parasieten
het darmslijmvlies verder kunnen aantasten. Is dit het geval
zie dan de behandeling van parasieten hierboven.
Suppletie Colitis Ulcerosa:
•
Multi vitaminen/mineralen preparaat - 1 x daags 1 tablet
Basissuppletie, om tekorten aan te vullen
•
Vitamine C als magnesium ascorbaat - 3 x daags 1 gram of
meer Versterkt het immuunsysteem en ontgift
•
Visolie (EPA/DHA)– 3 x daags 1 / 2 capsules Remt
ontstekingsprocessen
•
natuurlijke vitamine E 400 IE - 2 x daags 1 capsule
Versterkt darmslijmvlies, ontgift, beschermt
•
Vitamine D3 5 mcg - 4 x daags 1 tablet Remt
ontstekingsprocessen
•
Probiotioca - 2 x daags 1 capsule Voor herstel en
versterking darmflora
•
L-Glutamine - 10 - 20 gram per dag Verbetert darmintegriteit
Opmerking:
Wanneer deze aandoening ook de dunne darm heeft aangetast
kan het van belang zijn om ook Vitamine B12 te suppleren.
Een bloedtestje kan hierbij uitsluitsel bieden. Vitamine B12
wordt namelijk in het laatste deel van de dunne darm
opgenomen, de opname wordt dus verstoord door deze
aandoening. Dibencozide is een zuigtablet welke via het
mondslijmvlies wordt opgenomen. Hierdoor omzeilt men de
opname via de dunne darm en de binding aan de intrinsieke
factor in de maag.
Ziekte van Crohn
Dit
is een Chronische ontsteking van een deel van de dunne darm
of de karteldarm, waarbij zweren ontstaan, en waardoor onder
meer het opnemende vermogen van de darmwand sterk terug kan
lopen. Deze aandoening kan zich ook (zelden) manifesteren in
de mondholte, slokdarm, maag en twaalfvingerige darm.
Hierbij moet men waakzaam zijn voor een glutenintolerantie,
vanwege de hoge permeabiliteit van de darmwand.
Ook
deze ziekte mag niet worden behandeld met Colon
Hydrotherapie vanwege de slechte toestand van de darmwand.
Ook hierbij gelden eerder genoemde voedingsadviezen en moet
men scherpe specerijen achterwege laten. Ook hier kunnen
parasieten aanwezig zijn, zie dan orthomoleculair
behandeling van parasieten. De orthomoleculaire behandeling
ziet er als volgt uit.
Suppletie Ziekte van Crohn:
•
Multi vitaminen/mineralen preparaat - 1 x daags 1 tablet
Basissuppletie, om tekorten aan te vullen
•
Vitamine C als magnesium ascorbaat - 3 x daags 1 gram of
meer Versterkt het immuunsysteem en ontgift
•
Visolie (EPA/DHA) – 3 x daags 1 / 2 capsules Remt
ontstekingsprocessen
•
natuurlijke vitamine E 400 IE - 2 x daags 1 capsule
Versterkt darmslijmvlies, ontgift, beschermt
•
Probiotioca - 2 x daags 1 capsule Voor herstel en
versterking darmflora
•
Vitamine D3 5 mcg - 4 x daags 1 tablet Remt
ontstekingsprocessen
•
L-Glutamine - 10 - 20 gram per dag Verbetert darmintegriteit
Opmerking:
Doordat deze aandoening zich voordoet in de dunne darm, kan
het ook hier van belang zijn om Vitamine B12 te suppleren.
Een bloedtestje kan hierbij uitsluitsel bieden. Vitamine B12
wordt namelijk in het laatste deel van de dunne darm
opgenomen, de opname wordt dus verstoord door deze
aandoening. Dibencozide is een zuigtablet welke via het
mondslijmvlies wordt opgenomen. Hierdoor omzeilt men de
opname via de dunne darm en de binding aan de intrinsieke
factor in de maag.
- 7. Slotwoord –
Ontgiftingsprocessen vinden op een groot aantal plekken in
het lichaam plaats en zijn van vele (voedings)factoren
afhankelijk. Teneinde een tekort aan één of meerdere van de
belangrijke voedingsfactoren te voorkomen, wordt inname van
een multi-vitaminen/mineralenpreparaat aanbevolen. Extra
inname van anti-oxidanten, zoals vitamine C, die bijdragen
aan de ontgifting en gevormde vrije radicalen onschadelijk
maken, wordt in alle gevallen aanbevolen. Ontgifting van
toxinen of specifieke organen (lever, darmen) kan
ondersteund worden door speciale voedingsstoffen en/of
kruiden zoals Liponzuur, Chlorella, of Mariadistel.
In
deze scriptie heb ik geprobeerd uit te leggen waar moeheid
vandaan komt die ontstaat door een slecht functionerende
darm door de hoge mate van aanwezigheid van pathogene
micro-organismen en wat voor gevolgen dit met zich mee kan
brengen. Dit heb ik gedaan door een aantal problemen te
bespreken, ik heb uitgelegd dat ik deze behandel door eerst
het lichaam te zuiveren met Colon Hydrotherapie ondersteund
met ontgiftende voedingsstoffen en voedingstoffen die het
slijmvlies van de darmwand versterken, hiernaast het
voedingspatroon aan te pakken en eventuele tekorten aan te
vullen. Het komt er op neer dat Colon Hydrotherapie de
verzameling van opgestapeld afvalmateriaal, welke constant
opnieuw wordt geabsorbeerd, elimineert uit de darm. Als deze
absorptie continue blijft plaatsvinden worden de andere
uitscheidingsorganen, zoals de lever, de nieren, de huid en
de longen, overbelast. De geabsorbeerde toxinen worden
ondergebracht in de weefsels en cellen van het lichaam en
kunnen dan een verschillend aantal ziektebeelden uitlokken.
Colon Hydrotherapie is hierdoor een goede aanvulling bij de
behandeling van een ziekte. Ik ben ook van mening dat
eigenlijk elke behandeling van een ziekte ondersteund
kan/dient te worden door Colon Hydrotherapie. Het is dan ook
erg jammer dat deze therapie (nog) niet erkend wordt door de
reguliere geneeskunde.
Dank u.
Met
vriendelijke groet,
Aschwin van Diermen
Colon Hydrotherapeut
Orthomoleculair voedingsdeskundige
06 512 49 421
gezond@leny-mathiz.nl
www.leny-mathiz.nl
